• De vrijwillige politie in Nederland
• Taken en rechtsposities
• Toelatingseisen
• Opleiding
• Belangenorganisatie LOPV

De informatie over 'De vrijwillige politie in Nederland' is in onderstaande talen beschikbaar. Download de informatie door de vlag te selecteren.

De vrijwillige politie in Nederland

De vrijwillige politie maakt integraal deel uit van het Nederlandse politiebestel. Leden van de vrijwillige politie zijn burgers die ergens anders een baan hebben of zorgtaken vervullen. Zij ondersteunen, na een intensieve opleiding, in hun vrije tijd de beroepscollega's in het politiewerk. De vrijwillige politie heeft dezelfde bevoegdheden als de beroepscollega's. Zij zijn geüniformeerd en doen volwaardig politiewerk. Het uniform is hetzelfde, er is geen verschil te zien tussen een politievrijwilliger of een beroepskracht. In Nederland zijn in 2006 ongeveer 1700 politievrijwilligers actief. De beroepspolitie bestaat uit ruim 48.000 medewerkers inclusief administratief, technisch en huishoudelijk personeel De vrijwillige politie bestaat officieel sinds 1948.

Taken en rechtspositie

De vrijwillige politie verricht een breed scala aan werkzaamheden. Enkele voorbeelden: voorkomen van kleine criminaliteit, houden van verkeerscontroles, toezicht houden bij evenementen, handhaving van de milieubepalingen en wijksurveillance. Zij zijn de ogen en oren van de politie. Gemiddeld werken ze 250 uur op jaarbasis inclusief trainingen en bijscholing. Voor de vrijwillige politie zijn drie verzekeringen afgesloten, namelijk een ongevallenverzekering, een molestverzekering en een ziekengeld verzekering. De politie vrijwilligers ontvangen een uurvergoeding voor hun werkzaamheden en de gevolgde opleidingen en trainingen. Voor de periode 1 juli 2005 tot 1 juli 2006 is dat € 6,26 bruto per uur. Daarnaast is er een eenmalige jaarvergoeding die in december wordt uitgekeerd. In 2005 was dit € 150,27 (bruto). Elk jaar stelt de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de vergoedingen opnieuw vast. Ook hebben de leden van de vrijwillige politie een rang. De meest voorkomende rangen zijn surveillant van politie, agent en hoofdagent maar er zijn ook brigadiers en inspecteurs. Naast de vrijwillige politie kennen veel politiekorpsen zogenaamde volontairs. Deze volontairs zijn mensen die in hun vrije tijd administratieve, technische, huishoudelijke en onderzoekswerkzaamheden verrichten. Voor hun werkzaamheden ontvangen zij geen vergoeding.

Toelatingseisen

Burgers die bij de vrijwillige politie willen moeten eerst een psychologische test en een sporttest afleggen of ze wel geschikt zijn voor het werk. De minimumleeftijd is 18 jaar. Ook moet de toekomstige politievrijwilliger de Nederlandse nationaliteit hebben. Een onbesproken bedrag, een goede gezondheid en een behoorlijke conditie zijn verplicht. Ook van belang is dat de toekomstige politievrijwilligers beschikken over een goede persoonlijke presentatie en contactuele eigenschappen. Het opleidingsniveau is minimaal Voorbereidend Beroeps Onderwijs (VBO).

Opleiding

De opleiding duurt ongeveer drie jaar. Gemiddeld is er een lesavond per week. Op het programma staat onder andere werken in het publiek domein, verkeersveiligheid en verkeerscontroles, toezicht bij milieuovertredingen. Ook krijgen de politievrijwilligers vaardigheden aangeleerd als hanteren van geweldsmiddelen, zelfverdediging, reanimatie en hoe om te gaan met lastig publiek. De politievrijwilligers krijgen tijdens hun opleiding in de avonduren of op zaterdagen en zondagen praktische inzetten.

Belangenorganisatie LOPV

Op 18 augustus 1973 werd een belangenorganisatie van politievrijwilligers opgericht. Deze heet de Landelijke Organisatie van Politie Vrijwilligers, kortweg LOPV. De LOPV bevordert een goed functioneren van het instituut vrijwillige politie. Zij vertegenwoordigen de vrijwillige politie bij autoriteiten en instanties. De LOPV geeft voorlichting en adviezen bij verschillende autoriteiten en instanties over de vrijwillige politie. De landelijke organisatie behartigt de belangen van de vrijwillige politie.